Myślę, że jego uczucia do niej to po prostu idealizm. Sześcioro mojego rodzeństwa było młodymi rodzicami i nie wyszło za mąż po urodzeniu dzieci. Rozumiem, jakie znaczenie ma jej wybór dla niej i życia jej dzieci, ale nie chcę, żeby coś takiego przydarzyło się moim dzieciom. Byłam z nim otwarta i szczera, starałam się prowadzić swobodne, ale znaczące rozmowy na temat naszego związku. Nie będę wchodził w szczegóły na temat dziewczyny, jej związku i tym podobnych. Chcę teraz mieć prawdziwą relację rodzic-dziecko i mieć zdrową relację bez stresu, który pozostawiłabym jako nastolatka. Wszelkie uwagi są mile widziane.
Po pierwsze, myślę, że twój strach przed byciem w bliskim związku z dziewczyną w twoim wieku przez 6 lat jest w rzeczywistości strachem, że kiedy dorosną i będą mieć dzieci, też skończą jak ich starszy brat. Nie ma za co. To drobnostka, ale nie jestem jeszcze żonaty. Wyraźnie myślisz, że nie spodoba ci się życie, które wybrałeś, i analizujesz wszystko, od relacji syna z płcią przeciwną po zastanawianie się, czy ich zainteresowania upodabniają go do twojego brata. Zrozumienie, w jaki sposób przeszłe emocje wpływają na rodzicielstwo, jest ważne, aby zrozumieć, dlaczego martwisz się o relacje syna i córki.Jej syn ma sześć lat, ale jej pociąg do niego nie ma nic wspólnego z męskimi hormonami. Może to obsesja, ale jest to jak najbardziej możliwe, normalne i zdrowe dla 6-latka na tym etapie rozwoju społecznego i emocjonalnego. Możesz także mieć silne pragnienie zaprzyjaźnienia się z tym facetem (a może dziewczyną). To samo pragnienie związków wyraża się między osobami tej samej płci.
Nawet jeśli próbujesz ukryć swój niepokój, pytania, które zadajesz dziecku, ujawniają napięcie i nerwowość. Zadaj sobie pytanie, dlaczego miłość między tobą a twoim mężem nie jest właściwa. Rozwój emocjonalny i intelektualny dzieci nie jest w stanie zrozumieć złożoności miłości dorosłych. Nawet jeśli porównasz to do romantycznego miejsca lub domu, nie zrozumiesz, jeśli się zgubisz. Być może próbuje zbudować relację z tą dziewczyną na przykładzie swoich rodziców. Oczywiście on prawdopodobnie nie czuje tego samego co ty czy jego ojciec w związku z twoim małżeństwem i nie ma potrzeby o tym teraz rozmawiać.
W tym momencie rozmowa powinna być lekka i zadawać proste, ciekawe pytania na temat tego, co dzieje się między Tobą a Twoim przyjacielem. Może myśli, że mówi się o związku i nie chce z tobą zbyt wiele rozmawiać. Jednak może mu się spodobać osobista uwaga, której pragniesz i chcieć z tobą porozmawiać. Nie lekceważę ani nie wyolbrzymiam Twojego zainteresowania przyjaźnią. Jeśli czujesz, że uczucia dziecka są niepokojące i niezdrowe, skontaktuj się z rodzicami dziewczynki i zasięgnij ich opinii. Na koniec, uważaj, aby nie pozwolić dziecku poruszać Twoich obaw związanych z tą kwestią. Może to prowadzić do bardziej ogólnego strachu przed kontaktami z dziewczynami. Dziękuję za list.